Wat ga jij lezen in de vakantie?

Waar je ook naartoe gaat op vakantie, dat boek moet mee. Niets ontspant zo lekker als een goed verhaal in mooie taal. En dus geven Redactieprofs ook dit jaar hun zomervakantieboekenleestips. Doe er je winst mee en laat in de comments even weten wat jij gaat lezen!

In de koffer van Redactieprof Jeannette gaan drie boeken mee: Wat ik van je weet van Éric Chacour. “Dit boek gaat over het dramatische leven van een jonge arts begin jaren tachtig in Caïro. Halverwege neemt het verhaal een wending waardoor je het eerste deel beter begrijpt.” Ook gaat De nachtegaal van Kristin Hannah mee: “Een ontroerend verhaal van twee zussen tijdens de tweede wereldoorlog.” Tot slot wil ze De camino van Anya Niewierra nogmaals lezen. “Een literaire thriller over een vrouw die een jaar nadat haar man zelfmoord pleegt op de Camino, dezelfde route loopt. Gaandeweg ontrafelt zich het mysterie rond zijn leven.”

Meer caminoleesvoer

Tja, die camino, dat is echte vakantielectuur, vindt ook Helene. Zij wandeltreinlasluisterde het boek van Anya Niewierra “op 1.2 afspeelsnelheid, omdat ik net als Lotte de waarheid wilde weten of deze camino een nieuw liefdespad was, maar vooral vanwege de slome stem.” Daar blijft het niet bij, want er is meer caminoleesvoer.

Helene: “Vorig voorjaar tijdens een wandeltocht over de Maximiliansweg in Beieren zat in mijn rugzak naast twee wisselonderbroeken, warme trui, koude trui, afritsbare broek, zonnehoed en toilettasje de lichtgewicht pocket Camino van Graeme Simsion en Anne Buist, een grappige en voorspelbare roman. De Amerikaanse kunstenares Zoë en de Engelse ontwerper Martin vertrekken vanuit Cluny over de pelgrimsroute naar Santiago de Compostella. Het boek verhaalt over ieders eigen route, routes die uit elkaar lopen en samen komen. Een lekkere roman, geschreven vanuit twee perspectieven: dat van Zoë en Martin. Een boek waarbij het niet erg is als de boekenlegger wegwaait.”

Het derde Camino-boek op Helenes vakantielijst is Mijn herberg aan de Camino van Anna Visser. “Tijdens een late voorjaarsvakantie in Asturias lunchte ik met een dierbare vriendin in herberg Aves de Paso aan Camino del Norte. Die vriendin had twee weken vrijwilligerswerk gedaan in deze ‘donativo’. Tijdens de lunch had ik vele vragen, die ik niet stelde omdat de kaas, salade en cider te lekker waren, het gezelschap te leuk en ik de antwoorden binnenkort vast in dit boek lees.”

Bingewaardige literatuur

Cindy verslond recent drie prachtige boeken: allereerst Tijd van zonde van Deepti Kapoor. “Het verhaal speelt zich af in de stoffige dorpjes van Uttar Pradesh en de buitenwijken van New Delhi. Drie levens raken met elkaar verweven door hebzucht, genot, geweld, verlies en wraak. Op de achterkant staat: ‘Zowel ultiem bingewaardig amusement als superieure literatuur’. Daar kan ik me helemaal in vinden. Een Shakespeareaans drama in een 21e-eeuws India. In één ruk uitgelezen!”

Dan Autobiografie van mijn lichaam van Lize Spit. Cindy: “Ik keek hiernaar uit, omdat ik ‘Het smelt’ van de Belgische schrijfster beklemmend goed vond. Ik denk dat dit boek wat toegankelijker is. Het is een eerlijk en aangrijpend onderzoek van een dochter die de moeizame relatie met haar moeder probeert te begrijpen, nadat die laat weten dat ze ongeneeslijk ziek is. Ook onderzoekt zij de verstoorde relatie tot haar eigen lichaam. In één adem uitgelezen en meteen doorgezet naar een vriendin.”

“Pageturner tijdens de meivakantie: Luchtplaats van Herman Koch. Een bestsellerauteur bezoekt een leesclub in de gevangenis en krijgt vervolgens verhalen toegestuurd door een zware crimineel. Eén daarvan stuurt hij naar een uitgever. Dat leidt tot een boek en een boekpresentatie, waarbij de crimineel op weekendverlof mag. Mits hij bij de schrijver thuis logeert… Geschreven vanuit drie perspectieven: de schrijver, zijn vrouw en de crimineel. Een schijnbaar luchtig verhaal dat steeds spannender wordt.”

Verschillen in tijdgeest

Redactieprof Marleen las Beladen huis van Christien Brinkgreve: “Een indringend verhaal over hoe een scheve man-vrouwverhouding de toon kan zetten in een huwelijk. Nu begin ik in Als ik je eenmaal mijn verhaal heb verteld van Christine Otten. Over een ex-gedetineerde en een wetenschapper. De eerste Christien is van de babyboom-generatie, de tweede is van mijn generatie (X). Leuk om dat na elkaar te lezen en de verschillen in de tijdgeest te ervaren.”

Jeroen vindt dat je in de vakantie een klassieker moet lezen: “Na een tip heb ik Druiven der Gramschap van John Steinbeck gelezen, geschreven in de jaren ‘30 van de vorige eeuw. Over kleine boeren in de VS die door mechanisering en schaalvergroting op zoek gingen naar werk in Californië (en daar niets vonden). Over hoe arbeidsmigranten met de nek worden aangekeken door hen die het goed hebben. En over menselijke veerkracht. Een toegankelijk en eeuwig actueel boek.”

Theanne genoot van de boeken van Judith Fanto, die zich laat inspireren door haar kleurrijke Weens-joodse familie voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog. “De eerste, Viktor, verhaalt de ontroerende geschiedenis van een Joodse jongen die de kantjes ervan afloopt, maar zich tijdens de oorlog ontpopt tot een onverschrokken vindingrijke man die iedereen beschermt die hij liefheeft. Een prachtig boek. Maar Narcis, haar nieuwste, is helemaal ontroerend mooi en verhaalt de lotgevallen van zes vrienden die afkomstig zijn uit verschillende bevolkingsgroepen in het verdeelde Wenen, als Hitler in de stad een steeds grotere invloed krijgt.”

‘Dit vergeten we nooit’

Esther en haar moeder zijn al sinds mensenheugenis fan van de boeken van Nicci French: “Op de een of andere manier voelen Nicci en French dit aan en zorgen ze ervoor dat er ieder jaar rond mijn verjaardag een nieuw boek uitkomt, zodat mijn moeder dit aan zowel mij als zichzelf cadeau kan doen. Dit doen we echt al jaren. En hoe vergeetachtig we beiden van nature ook zijn, dit vergeten we nooit. Toegegeven, af en toe heeft mijn moeder een kleine hint nodig, maar ik ben de lulligste niet. En hint gegeven of niet: ik fake altijd dat ik verrast ben. ‘Wat zou het zijn? Een voetbal? Een hoelahoep?’ Laat dat maar aan mij over.”

“Dit jaar liep ik een dag na mijn verjaardag – die ik twee weken later pas zou vieren – op de Binnenweg in Rotterdam bijna tegen een elektriciteitshuisje aan met een reclameposter erop. Ik keek tijdens het uitwijken vluchtig naar de poster en stond meteen stil. Het bleek een aankondiging van een signeersessie van ons favoriete schrijversduo te zijn. Helemaal in mijn nopjes appte ik ter plekke een foto naar mijn moeder met de mededeling ‘We kunnen onze schrijfhelden ontmoeten!’ Mijn moeder appte enthousiast terug ‘Doen we en dan meteen het boek kopen.’ Geen verrassing dus dit jaar, dacht ik nog, maar who cares – wij gingen Nicci French ontmoeten!”

Lang verhaal kort: “Niet dus. Want na dat appje heeft niemand het lumineuze idee gehad om deze bijzondere dag in haar agenda te zetten. En door de genetisch bepaalde vergeetachtigheid gingen we de datum pas checken toen het te laat was.” Maar zoals een eeuwenoud gezegde luidt: waar een deur dichtgaat, gaat er vaak ook weer eentje open… Dus kreeg ik een paar dagen later op mijn verjaardagsfeest toch het jaarlijks terugkerende rechthoekige pakje, dat ik gek genoeg weer voor een voetbal aanzag.”

Ook deze zomer gaat Esther heerlijk op vakantie met de nieuwe Nicci French. “Mijn boekentip is dan ook: Tyler Green komt nooit meer vrij, van de helaas nooit ontmoette Nicci French.”

Jeugdgêne

Simone tipt Altijd van je af van/over Arjan Ederveen door Sara Berkeljon. “Als Generatie X herbeleef ik de tv-vreugd, maar ook de gêne van mijn jeugd. En ik kan genieten van de losse schrijfstijl van Sara, waarin ze zichzelf ook een rol geeft in het boek, maar ook een vorm heeft gevonden om veel verhalende details te verwerken.” En natuurlijk Krekel van Annet Schaap. Simone: “Je bent meteen in die andere wereld die zij schept. En quotes die je zó op je eigen leven kunt plakken. Herken je ook dat je heimwee hebt naar ‘daar’, terwijl je ‘hier’ bent en andersom? Lees dit boek voor de oplossing. Spoiler alert: die is er niet. Deal with it :-)”

Heerlijk leesvoer! En voor je ’t weet is heel die zomer alweer lang voorbij.